Features | Diplomacy | East Asia

wm casino เว็บ ตรง: The Koreas, Bastion of Cold War Realism

slot auto alert,นอกจากนี้ นักลงทุนคงจะมีความกังวลเกี่ยวกับเรื่องของกรีซที่เหลือสัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์สุดท้ายแล้ว ก่อนที่จะครบกำหนดชำระหนี้ในเดือนหน้าอีกที ส่วนบ้านเราจะเห็นได้ว่านักลงทุนบางส่วนยังขาดความมั่นใจในการลงทุนอันเป็นผลจากเศรษฐกิจในประเทศ ซึ่งก็ให้ติดตามตัวเลขการส่งออกของไทยงวดเดือนเม.ย.ในวันพรุ่งนี้ ว่าจะออกมาเป็นอย่างไรบ้าง แต่ตลาดคาดจะติดลบสำหรับการเตรียมการของกระทรวงพลังงาน กรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ จะจ้างที่ปรึกษาเพื่อทำการประเมินปริมาณสำรอง และปริมาณทรัพยากรของกลุ่มแหล่งก๊าซเอราวัณ และแหล่งก๊าซบงกร รวมถึงจัดทำบัญชีสิ่งติดตั้ง/อุปกรณ์การผลิต เพื่อพิจารณาว่าส่วนใดบ้างจะต้องเป็นของรัฐ ขณะที่คณะกรรมการปิโตรเลียมได้แต่งตั้งคณะอนุกรรมการเพื่อศึกษาพิจารณาเสนอแนะแนวทางในการดำเนินการคัดเลือกผู้ดำเนินงานและระบบบริหารจัดการที่เหมาะสม ปรับแก้ไขกฎหมายและกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องเพื่อเสนอต่อกระทรวงพลังงานและคณะรัฐมนตรีต่อไป PSL เตรียมรับเรือใหม่ 24 ลำ เชื่อรายได้ค่าระวางเรือปีนี้สูงกว่าภาพรวมอุตสาหกรรม"ราคาปิด 2 แนวรับ 1.96-1.92 แนวต้าน 2.08-2.12 , 2.20-2.24"、เราคาดดัชนีในช่วงบ่ายจะแกว่งตัวแคบเช่นเดิม เนื่องจากขาดปัจจัยบวกใหม่ อีกทั้งแนวโน้มเศรษฐกิจไทยยังไม่สดใส (NPLเพิ่มขึ้น, ส่งออกติดลบ) โดยมองแนวต้านสำคัญอยู่ที่ 1540 จุด ทำให้โอกาสการปรับตัวเพิ่มขึ้นของดัชนีค่อนข้างจำกัด แนะนำลดน้ำหนักการลงทุน เพื่อรอลงทุนรอบใหม่ หรืออาจเลือกลงทุนในหุ้นที่ Defensive และ High Dividend Yieldโดยสำหรับ DW28 ที่ได้รับความสนใจ เช่น PTT28C1510A และ PTT28P1511A ทั้งนี้ การซื้อขาย DW ส่วนใหญ่จะอยู่บน DW ที่เคลื่อนไหวตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของหุ้นอ้างอิงหรือดัชนีหลักทรัพย์อ้างอิงได้ดี เช่น S5028C1506A, ITD28C1509A และ TPIP28C1509A เป็นต้นในระหว่างการกล่าวสุนทรพจน์ที่โรดไอแลนด์ นางเยลเลนระบุว่า การชะลอตัวลงของอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจในไตรมาสแรกมาจากปัจจัยชั่วคราว ซึ่งรวมถึงสภาพอากาศ เธอเชื่อว่าเศรษฐกิจจะขยายตัวอย่างแข็งแกร่งมากขึ้น ดาวโจนส์ปิดวันศุกร์ปรับลงขณะตลาดจับตาสุนทรพจน์ เยลเลน TPIPLกรอบ2.72-3.00ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ตลาดหุ้นไทยดัชนี SET ปิดตลาดรอบเช้า (22 พ.ค.) นักลงทุนต่างชาติ ซื้อสุทธิ 200 ล้านบาทBTSดีดตัวขึ้นผ่านกรอบ Sideways กลับขึ้นมายืนเหนือเส้นค่าเฉลี่ย 3 เดือนได้ เครื่องมือ MACD พลิกกลับมาเป็นบวกวันแรก แนวต้านแรกบริเวณ 9.60 บาท ถัดไปที่บริเวณ 9.80 บาท、TASCO มูลค่าการซื้อขาย 990.28 ล้านบาท ปิดที่ 16.70 บาท ลดลง 0.80 บาทXO คำแนะนำ ซื้อเก็งกำไรDCON (1.86 บาท)สัญญาณ: ซื้อแนวรับเครื่องชี้: ดี-กลางแนะนำ: เก็งกำไรเร็วความเห็น: แรงเหวี่ยง 1.95; ให้ขายตัดขาดทุนหากราคาต่ำกว่า 1.83ทั้งนี้ ธนาคารจึงได้ขยายระยะเวลาของมาตรการช่วยเหลือในช่วงเศรษฐกิจยังไม่ฟื้นตัวออกไปจนถึง 31 ตุลาคม 2558บล.เคจีไอ (ประเทศไทย) ระบุในบทวิเคราะห์ (25 พ.ค.) แนะนำซื้อเก็งกำไร PLANB เป้าพื้นฐาน 5.6 บาท แนวรับ 4.9 บาท แนวต้าน 5.2 บาท คาดงบไตรมาสแรกเป็นจุดต่ำสุดของปี (กำไรโต 53% จากช่วงเดียวกันในปีก่อน),สำนักข่าวอินโฟเควสท์รายงานว่าสัญญาทองคำตลาด COMEX (Commodity Exchange) ส่งมอบเดือนมิ.ย.ลดลง 0.1 ดอลลาร์ หรือ 0.01% ปิดวันศุกร์ (22 พ.ค.) ที่ 1,204.00 ดอลลาร์/ออนซ์ หลังบวก 2 สัปดาห์ติดต่อกัน แต่ลดลง 1.73% ในสัปดาห์นี้ TSR มั่นใจกำไรปีนี้ทุบสถิติต่อเนื่อง พร้อมปรับแผนใหม่เปิดสาขาเพิ่มSTPI ซื้อ ราคาหุ้นเริ่มมีสัญญาณกลับตัวหลังอยู่ในแนวโน้มขาลงมานาน สามารถกลับขึ้นมายืนเหนือเส้นค่าเฉลี่ย 3 เดือน พร้อมปริมาณการซื้อขายสูงสนับสนุน เครื่องมือ DI+ ตัด DI- ขึ้น มีจังหวะเก็งกำไรตาม แนวต้านแรก 17.00 บาท ถัดไปที่ 17.50 บาทขณะที่นายศิริธัช ยังกล่าวต่ออีกว่า ตนไม่ได้มีนิติสัมพันธ์หรือมีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคลใดๆ ตามบัญชีรายชื่อที่บริษัท NMG แจ้งต่อตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และตนไม่ได้มีการกระทำการเข้าถือหุ้นของบริษัทในช่วงที่ผ่านมาโดยมีเจตนาที่จะร่วมกันใช้สิทธิออกเสียงในฐานะผู้ถือหุ้นเพื่อเข้าครอบงำกิจการของบริษัทโดยที่ไม่ได้ปฏิบัติให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และบทบัญญัติของกฎหมายที่เกี่ยวข้องในเรื่องของการครอบงำกิจการ อันเป็นการกระทำผิดกฎหมายแต่อย่างใด Energy: เคลื่อนไหวในกรอบแคบที่บริเวณเส้นค่าเฉลี่ย 200 วันที่ 20450 แต่ยังคงมีแรงขายทำกำไรต่อหุ้น ถ้าทะลุผ่านขึ้นไปได้ จะมีแนวต้านถัดไปที่ 21500 เน้นการถือหุ้นหลักต่อเนื่อง PTT PTTEP PTTGC TOP BANPUพร้อมทั้งยืนยันว่าการเปิดปิโตรเลียมรอบ 21 ซึ่งเป็นรอบใหม่มีความจำเป็น หลังล่าสุดไทยมีความต้องการใช้ก๊าซธรรมชาติเฉลี่ยระดับ 5 พันล้านลูกบาศก์ฟุต/วันในปีที่ผ่านมา ขณะที่เป็นการผลิตจากแหล่งในประเทศ ซึ่งรวมการผลิตจากแหล่งพัฒนาร่วมไทย-มาเลเซีย (เจดีเอ) ราว 78% ส่วนที่เหลือเป็นการนำเข้าจากเมียนมาร์ และการนำเข้าในรูปแบบก๊าซธรรมชาติเหลว (LNG)สำหรับแนวโน้มผลประกอบการในช่วงไตรมาส 2/58 โดยคาดว่ารายได้จะเติบโตราว 10-20% จากไตรมาส 1/58 ที่มีรายได้ 3.8 พันล้านบาท และกำไรสุทธิจะดีกว่าไตรมาส 1/58 ที่ 554.9 ล้านบาท โดยบริษัทตั้งเป้าที่จะรักษาอัตรากำไรสุทธิให้อยู่ในระดับที่ไม่ต่ำกว่า 13% โดยได้รับผลดีจากราคาเอทานอล ที่ปรับตัวดีขึ้น และปริมาณการขายเยื่อกระดาษปรับตัวเพิ่มสูงขึ้นด้วย。

ส่วนการขยายกิจการต่างประเทศจะมีการศึกษาอย่างจริงจังในปี 59 โดยมองประเทศที่มีความเป็นไปได้ในการเข้าไปลงทุนคือ เวียดนาม อินโดนีเซีย และ ฟิลิปปินส์ โดยรูปแบบจะเป็นการเข้าไปร่วมทุนกับพันธมิตรท้องถิ่นเพื่อตั้งสาขาในระหว่างการกล่าวสุนทรพจน์ที่โรดไอแลนด์ นางเยลเลนระบุว่า การชะลอตัวลงของอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจในไตรมาสแรกมาจากปัจจัยชั่วคราว ซึ่งรวมถึงสภาพอากาศ เธอเชื่อว่าเศรษฐกิจจะขยายตัวอย่างแข็งแกร่งมากขึ้น、ฝ่ายวิเคราะห์ บล.เคทีบี (ประเทศไทย) แนะหุ้น SOLAR ซื้อเก็งกำไร แนวรับ 15.40-15.80 บาท แนวต้าน 16.50-17.00 บาทด้านนายพอลล์ กาญจนพาสน์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท อิมแพ็ค เอ็กซิบิชั่น เมเนจเม้นท์ จำกัด เปิดเผยว่า บริษัทฯตั้งงบลงทุนไว้ราว 2 พันล้านบาท เพื่อใช้ในการสร้างโรงแรม 2 แห่ง โดยคาดว่าจะเริ่มดำเนินการเชิงพาณิชย์ ได้ในปี 60 ซึ่งหลังจากเปิดดำเนินการได้แล้ว อาจจะมีการพิจารณานำสินทรัพย์ทั้ง 2 แห่งนี้เข้าเพิ่มใน อิมแพ็ค โกรท รีท เพิ่มเติมBTSดีดตัวขึ้นผ่านกรอบ Sideways กลับขึ้นมายืนเหนือเส้นค่าเฉลี่ย 3 เดือนได้ เครื่องมือ MACD พลิกกลับมาเป็นบวกวันแรก แนวต้านแรกบริเวณ 9.60 บาท ถัดไปที่บริเวณ 9.80 บาท, 5 หุ้นใหญ่ร่วงแรง หลังเจอประเด็นเสี่ยงเตรียมโดน ก.คลังขายหุ้นทิ้งนอกจากนั้น การขัดขวางไม่ให้ผู้ถือหุ้นเข้าประชุม ยังเป็นการกระทำละเมิดต่อผู้ถือหุ้น ทำให้ NMG ถูกฟ้องเรียกค่าเสียหายทางแพ่งจากการที่ไม่ได้ใช้สิทธิในฐานะผู้ถือหุ้นตามกฎหมายได้อีกด้วย เช้านี้ตลาดสามารถดีดตัวทะลุแนวต้านที่ 1530 จุดได้ ก่อนมีแรงขายทำกำไรออกมาเป็นระยะ ขณะยังไร้ปัจจัยหนุนใหม่ทั้งนี้ คาดว่าบริษัทจะดำเนินการเข้าซื้อหุ้นของ สยามสเนล ได้เรียบร้อยประมาณเดือนมิถุนายน 2558และแหล่งที่มาของเงินทุนที่ใช้ในการซื้อหุ้นสามัญของสยามสเนลมาจากเงินสดของบริษัท,ส่วนดัชนี IBEX 35 ร่วงลง 2% หลังจากมีรายงานว่าพรรครัฐบาลสเปนพ่ายเลือกตั้งในระดับท้องถิ่น ซึ่งเป็นสัญญาณว่าคะแนนนิยมของนายกรัฐมนตรีมาริอาโน ราฮอย กำลังเสื่อมถอยลงทั้งนี้ ชาวสเปนพากันสนับสนุนพรรคการเมืองหน้าใหม่อย่างพรรคจิดาดานอส ที่มีนโยบายเป็นมิตรกับระบบตลาด และพรรคโพเดมอส ที่ต่อต้านมาตรการรัดเข็มขัดของรัฐบาลในการเลือกตั้งท้องถิ่นเมื่อวันที่ 24 พ.ค.ที่ผ่านมา,โดยการร่าง พ.ร.บ.ปิโตรเลียม และร่าง พ.ร.บ.ภาษีเงินได้ปิโตรเลียม จะมีการแก้ไขในบางมาตราเพื่อเพิ่มทางเลือก โดย ครม.อาจพิจารณาให้สิทธิการสำรวจเป็นระบบสัมปทาน หรือแบ่งปันผลผลิต (PSC) โดยการแก้ไขจะอิงกับกฎหมายองค์กรร่วมไทย-มาเลเซีย พ.ศ.2533 โดยครม.จะพิจารณาว่าแปลงสำรวจเดิมที่เคยออกประกาศจำนวน 29 แปลงนั้นจะใช้ระบบใดในการให้สิทธิสำรวจและผลิต ซึ่งจะต้องพิจารณาตามเหตุและผลหุ้นฮิวเลตต์-แพคการ์ดเพิ่มขึ้น 2.8% หลังเปิดเผยกำไรประจำไตรมาสที่สูงกว่าการคาดการณ์ของนักวิเคราะห์ เนื่องจากบริษัทต่างๆ ได้เพิ่มค่าใช้จ่ายด้านเซิร์ฟเวอร์ในช่วงก่อนที่บริษัทจะแยกตัวออกเป็น 2 บริษัท ขณะที่หุ้นอินทูท์ อิงค์ เพิ่มขึ้น 2.5% หลังบริษัทผู้ผลิตซอฟต์แวร์ TurboTax เปิดเผยรายได้ที่สูงกว่าการคาดการณ์ของตลาดในไตรมาสที่สำคัญที่สุดของบริษัท BTS จ่อเพิ่มทุนรองรับการใช้สิทธิ BTS-WC เตรียมแจกปันผล 0.30 บ./หุ้นระยะสั้นแกว่งในกรอบ sideway up มีลุ้นฟื้นตัวขึ้นไปที่กรอบบนได้อีกครั้งสั้นๆ ไม่ต่ำกว่าแนวรับแถวๆ 362-360 บาทอีก แนะนำซื้อเก็งกำไรได้ หวังผลที่แนวต้านแถวๆ 370-372 บาทก่อน ส่วนจุดตัดขาดทุนจะอยู่ที่ 355 บาทสำหรับนายณิทธิมน หัสดินทร ณ อยุธยา ผู้ถูกกล่าวหาที่ 9 ที่ทำหนังสือแจ้งต่อตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยนั้น เห็นได้ชัดเจนว่าเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายอย่างชัดแจ้ง เนื่องจากชี้แจงว่าประธานได้ใช้อำนาจตามพระราชบัญญัติบริษัทมหาชนจำกัด พ.ศ. 2535 (รวมที่แก้ไขเพิ่มเติม) มาตรา 104 และ 105 และข้อบังคับของบริษัท ข้อ 34 และ 35 ในฐานะประธานในที่ประชุมผู้ถือหุ้น โดยได้มีคำสั่งไม่อนุญาตให้กลุ่มบุคคลจำนวนหนึ่งเข้าร่วมประชุมในการประชุมสามัญผู้ถือหุ้นฯ เนื่องจากตามกฎหมายที่อ้างถึงดังกล่าวไม่ปรากฏถ้อยคำที่ระบุให้ประธานในที่ประชุมมีอำนาจในการไม่อนุญาตให้ผู้ถือหุ้นเข้าร่วมประชุมสามัญได้ทั้งนี้จึงขอให้ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยได้พิจารณาและดำเนินการกับเรื่องดังกล่าวที่เกิดขึ้น ขอให้เป็นที่พึ่งของผู้ถือหุ้นได้ อย่าได้ละเลยหรือเพิกเฉยต่อการกระทำที่ไร้ธรรมาภิบาลเช่นนี้ มิเช่นนั้นแล้ว จะมีเหยื่ออีกมากมายที่ได้รับเคราะห์จากกระกระทำครั้งนี้ของประธานและคณะกรรมการของบริษัท NMG ที่พยายามปกปิดเซ่นเร้นกระทำผิดของตนเองโดยนำเสนอข้อมูลที่เป็นเท็จ XO เริ่มสตาร์ทเครื่องติดแล้ว หลังจากปรับตัวเพิ่มขึ้น พร้อมทั้งยก Low ขึ้นมา 5 วันติดต่อกัน จนทำเกิดสัญญาณบวก จากเส้นค่าเฉลี่ย SMA 5 วัน สามารถตัดเส้น SMA 75 วัน ขึ้นได้แล้วอีกทั้งได้ระบุรายชื่อผู้ไม่ได้เข้าร่วมประชุม จำนวน 50 ราย ดังรายละเอียดทราบอยู่แล้วนั้น นายศริธัชกล่าวว่า ตนเองถือหุ้นอยู่จำนวน 117,252,000 หุ้น และมีสิทธิออกเสียงลงคะแนนได้เท่ากับ 117,252,000 เสียง เป็นผู้มีสิทธิเข้าร่วมประชุมสามัญ ผู้ถือหุ้นประจำปี 2558 แต่ทางพนักงานที่ผู้รับลงทะเบียนของบริษัท NMG ไม่ยอมให้มีการลงทะเบียน ไม่ยอมให้เอกสารการลงคะแนนเสียง อีกทั้งยังมีการกระทำการหน่วงเหนี่ยวขัดขวางทำการปิดกั้นประตูทางเข้าห้องประชุม เพื่อขัดขวางมิให้ผู้รับมอบฉันทะของตน และผู้ถือหุ้นรายย่อยอื่นๆ เข้าร่วมในการประชุม ทั้งๆ ที่ตนไม่ได้มีรายชื่อไม่ให้เข้าร่วมประชุมในจำนวน 50 ราย ดังกล่าวข้างต้นด้วย,ทั้งนี้ได้ทำการหารือเรื่องกับนายกฯ ไว้แล้ว ยืนยันว่าการดำเนินการงานในส่วนนี้ทั้งหมด เป็นการทำเพื่อประเทศชาติ ระหว่างนี้จะใช้เวลาในการร่างกฎหมายให้เป็นรูปเป็นร่างเร็วที่สุด ส่วนระยะเวลาในการออกบอนด์ จะเป็นไปตามกลไกระยะเวลา โดยคาดว่าเมื่อเสนอครม.แล้ว ก็จะสามารถดำเนินการได้ทันที ซึ่งการออกบอนด์จะทยอยออกเป็นงวดๆ ไม่เร่งออกทั้งก้อนCWTแกว่งตัวขึ้นทดสอบเส้น Downtrend Line และเส้นค่าเฉลี่ย 3 เดือนบริเวณ 4.90 บาท เครื่องมือชี้ทิศทาง DI+ กลับมาตัด DI- ขึ้น มีแนวต้านแรกบริเวณ 4.90 บาท และถัดไปที่ 5.40 บาท。 โดยอ้างว่า สาเหตุที่ไม่อนุญาตให้ผู้ถือหุ้นหลายรายเข้าร่วมประชุม เนื่องจากมีข้อสงสัยตามสมควรว่าผู้ถือหุ้นกลุ่มใหม่ได้เข้าถือหุ้นของบริษัทในช่วงที่ผ่านมาโดยมีเจตนาที่จะร่วมกันใช้สิทธิออกเสียงในฐานะผู้ถือหุ้นเพื่อเข้าครอบงำกิจการของบริษัทโดยที่มิได้ปฏิบัติให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และบทบัญญัติของกฎหมายที่เกี่ยวข้องในเรื่องของการครอบงำกิจการกราฟราคาหุ้นตกต่ำมาตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ลงยังกะเจ้าของทิ้งหุ้น แต่คิดว่าไม่เป็นเช่นนั้น การลงแบบนี้ทำให้เกิด Oversold และสามารถเด้งกับได้แรงเมื่อถึงเวลาอันเหมาะสม ซึ่งก็คือในช่วงนี้นั่นเองเนื่องจากเริ่มมี story ใหม่ๆ เข้ามา มองการดีดตัวตามสัญญาณกราฟที่เกิด Bottom out จะเด้งกลับไปที่ระนาบใกล้ 2.34 บาท น่าติดมือไว้ ของราคาถูกงี้ ความเสี่ยงถือว่าน้อย กูรูแนะลงทุนหุ้นรายตัว ขณะกรีซรับไม่มีเงินใช้หนี้ไอเอ็มเอฟตามกำหนด。

A reluctant but pragmatic defense of neorealism in Northeast Asia.

The Koreas, Bastion of Cold War Realism
Credit: Panmunjom via Vacclav / Shutterstock.com

Nuclear crises, propaganda and espionage, a clash of ideologies – the Korean peninsula is the ?only place in the world where the Cold War lingers. This persistence is the result of the 1953 Armistice Agreement and the apparent neorealist policies employed by North Korea. Despite the problems with neorealism and its appropriately dwindling popularity, it remains a useful lens through which to understand the conflict on the peninsula, and the defensive realist reactions on the part of China and South Korea.

Rather than asserting that realism or its offshoots are the ultimate International Relations grand theories, I suggest that neorealism remains a crucial aspect of IR security theory. The offensive realist behavior of the DPRK and the defensive realist policies of China and the South Korea serve to illustrate the unfortunate but continued significance of neorealism within international relations.

Neorealism, defined by Kenneth Waltz in 1959, holds that states are unitary rational agents acting in their perceived self-interest within a system wherein each state seeks to ensure its perpetuation and maintain a balance of power. Structure is the defining feature of the theory, with states the main actors competing within an anarchic system to maintain their power and stability. The modern East Asian regional complex has security dynamics very similar to those that prevailed in the Cold War during the second half of the 20th century. Because the Korean War concluded with an armistice agreement and not a peace treaty, the Cold War on the peninsula has effectively continued, producing a subsequent nuclear proliferation; the crisis has only escalated since the DPRK announced in May 2009 that it would no longer abide by the armistice. As during the Cold War, foreign relations in the region are based on allegedly rational cost-benefit analyses of war and executing the appropriate policies. The focus of North-East Asian states has been on classic security dilemma proliferation and maintaining a balance of power to avoid war.

Just as during the 20th century Cold War between the U.S. and the U.S.S.R., the objective of each actor is not to engage in war and suffer its costs and consequences; rather each state is more interested in preventing war and maintaining regional stability and their spheres of hegemony. This loosely follows the balance of power security model, which holds that: all states are power-seeking; states ultimately seek hegemony over their system; and that other states in the system will attempt to block those bids for hegemony. However, the regional system of East Asia is different from the Cold War bipolarity; instead, it has a multi-polar dynamic, in which China, South Korea, and the U.S. compete for regional hegemony. Actors optimally try to have good relations with the other players or minimally try to avoid hostile relations; and actors try to prevent threateningly close cooperation between the other actors. This logic is reflected in the defensive realist policies of China and South Korea, while North Korea has taken a more offensive power-seeking approach.

The DPRK Strategy

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

Offensive realism is the strategy being pursued by the DPRK, keeping John Mearsheimer’s brand of realism relevant in contemporary IR theory. This theory dictates that states seek to maximize power through increased military capability, as can be seen with North Korea’s nuclear ambitions. While it remains unknown whether or not the DPRK is seeking hegemonic status in the region as an orthodox reading of offensive realist policy would suggest, it is certain that its newfound nuclear capability is the North’s only effective foreign policy tool; without nuclear weapons, North Korea would receive very little attention, which is an international embarrassment given its grave yet largely ignored human rights crises. Yet just as realism suggests, proliferation and security are central to the foreign policy of the region.

The DPRK has acted as a classical realist state in building up its nuclear arms in response to its perceived security threats. Contrary to the popular stance taken by the Western media, the perceived security threat of the U.S. is not all baseless paranoia.

The Korean War, and the U.S. threat to use nuclear weapons in defense of South Korea, understandably pushed Kim Il-sung to pursue nuclear technology early on, and after China’s denial to share its nuclear secrets after its test in 1964 an indigenous DPRK program was pursued. The fear of a U.S. confrontation was exacerbated in the late 1960s as the U.S. placed nuclear weapons on ROK soil, and there was concern in Pyongyang that North Korea’s larger communist allies would no longer provide support as it observed the Cuban missile crisis, the Chinese Cultural Revolution, and the Russo-Sino split. North Korea’s security environment deteriorated with the end of the Cold War: It lost funding from the U.S.SR, South Korea flourished economically and militarily, China focused on its own economics and reached out to South Korea, and Russia recognized the ROK. Without being able to lean on the Soviets or their own declining conventional weapons program, nuclear weapons offered the most security and were therefore a logical option. Finally, with the U.S. invasion of Afghanistan Iraq and the instance on regime change in Iraq, Pyongyang worried that it might be the next focus of American foreign policy and so built up its nuclear deterrent.

While the perceived security threat is the main motive behind nuclearization, domestic politics and international norms also provide motivations: The focus on external threats distracts from daily grievances and gives the Kim regime power and legitimacy, and the international symbolism of nuclearization gives the DPRK a highly effective diplomatic bargaining chip, along with the international status of a modern state.

The DPRK has not yet developed enrichment capabilities to enrich uranium on an industrial scale, and so is a limited nuclear power in the practical sense. Based on evidence from its May 2009 test, North Korea has approximately enough plutonium for four to eight primitive nuclear weapons; it is also safe to assume that they can only be launched over relatively short distances. Yet, this is enough to aggravate the international community and to concern its neighbors. With its small and militarily useless nuclear arsenal, North Korea has proven that a nuclear program does not need to be large or sophisticated to be politically effective.

Defensive Realism

Defensive realism shares the structural tenets of offensive realism; both emphasize the importance of balancing behavior in a chaotic international system. Yet defensive realism proposes that the unrestrained pursuit of power is counterbalancing and therefore not desirable. The PRC and ROK have reacted to North Korea’s offensive realism with defensive realist foreign policy aimed at balancing the DPRK’s aggressive behavior and calling for restraint. It must be noted that their policy motives also include suspicions about Japan, the U.S., and each other, as well as a wide range of domestic considerations, but that non-proliferation is the driving motive behind the PRC and ROK’s regional foreign policy.

The most pressing concern from the region is a conflict between Pyongyang and Seoul or Tokyo; the desire to avoid such a clash is what drives relations between North Korea and its neighbors. Second to this is avoiding the potential disasters of regime change or collapse: These include a refugee crisis for China and South Korea; an economic crisis for Seoul should it absorb the North in an attempt at reunification; an economic crisis for China as the unstable region experiences capital flight; and the unpleasant realities of dealing with a humanitarian crisis should the human rights abuses occurring in the North be stopped and rectified. Finally, the region is interested in preventing North Korea from expediting nuclear crises around the world by exporting nuclear technology. All parties realize that between the options of engagement, disengagement, and containment, the former is the most appealing because it allows for the greatest potential to control, or at least influence, Pyongyang. This cost-benefit analysis is the framework around which defensive realist policy is formed in both China and South Korea.

China is ultimately concerned with the denuclearization of North Korea. DPRK test facilities are close to the Chinese border and threaten Chinese security should an accident occur, and could already be having a negative ecological impact. More pressingly (as “hard” security concerns always trump “soft,” environmental concerns regardless of the consequential long-term ecological insecurity), the PRC does not want an expanded North Korean nuclear program that might prompt the ROK and Japan to develop nuclear weapons should they lose confidence in the U.S. nuclear umbrella. Further, the implications of accepting a DPRK nuclear program for the future of non-proliferation and the Non-Proliferation Treaty (NPT) do not bode well for global security, especially given the possibility of North Korean nuclear exports to non-state actors. Finally, China does not want North Korea to continue to nuclearize because it threatens China’s nuclear monopoly in the region. This follows classical realist security logic: China seeks balance and is most secure when it is the only nuclear power in the region, and therefore opposes attempts at nuclearization by other states.

China is also concerned about the possible collapse of a nuclearized DPRK and the potential security consequences. From a Chinese perspective, a U.S. intervention in North Korea (a likely outcome of regime collapse) would be even less appealing than a more nuclearized DPRK. Haunted by the detriment of the Korean War and bound by the 1961 Sino-DPRK Treaty of Friendship, Cooperation, and Mutual Assistance, China seeks to avoid military conflict on the peninsula at all costs. China also has an interest in maintaining the status quo because North Korea acts as a physical buffer by which, under different circumstances, an adversary could launch an invasion of China; Beijing remembers the Japanese invasion in the 1930s and 1940s, and the Korean War during which enemy troops were threatening China’s border. North Korea could possibly be forced to abandon its nuclear aspirations if the PRC were to impose harsh economic sanctions, but China fears that doing so would result in internal collapse of the DPRK regime.

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

South Korea has taken a similar defensive realist policy as China. Even following the failure of the Sunshine Policy, due in large part to the DPRK’s refusal to cooperate, the ROK has been eager to maintain peaceful if strained relations. This is mostly because South Korea has no interest in a military confrontation of any kind with the North. A conventional military conflict would certainly result in a victory for the ROK, especially with the help of the U.S. (and possibly Japan), but would devastate Seoul, which sits only 40 km from the demarcation line. Accordingly, South Korea has a sufficient deterrent under the U.S. nuclear umbrella, maintaining its defensive realist position of itself themselves without military aggression.

South Korea, like China, doesn’t want the regime in the North to collapse because it would presage a massive wave of migration. South Korea is hesitant to even discuss the possibility of managing a collapsed North Korea for fear that it would invite unwanted intervention, forever thwarting hopes for reunification. The ROK and China also share apprehensions about the potential fate of North Korea’s stockpile of nuclear weapons and technology should the North collapse.

The PRC government’s legitimacy is premised on continued economic growth; therefore the state’s economic interests are also its security interests, and China’s economic interests are deeply tied to stability in Korea. A conflict on the peninsula would damage Chinese production, foreign direct investment, liquidity, and trade, and it would aversely influence the huge Sino-South Korean trade relationship by diverting economic resources into North Korea. The PRC, with pressure from the U.S., agreed to United Nations (UN) Security Council resolutions condemning North Korea along with mild economic sanctions against Pyongyang, but even the most scathing of these have been relatively benign.

In its cautious position, China also affirms that the DPRK has the right to pursue peaceful nuclear energy after it returns to the NPT, and maintains that there is no solution available other than continued dialogue between the concerned parties. The PRC is also allied with the DPRK for political reasons, but their historic communist connection has been tested by what Beijing views as Pyongyang’s insolence and incendiary rhetoric: the fraternal relationship is tense as the big brother finds the younger one’s international temper tantrums a treat to the security and prosperity of the region.

Like China, the legitimacy of the ROK government is partially based on economic growth, and the security of the state depends to some extent on continued economic prosperity. Unsurprisingly, the North was adamantly opposed to the Sunshine Policy’s principle of reciprocity though it continued the opportunistic exploitation of it. North Korea desperately needs the economic aid and wants assurance that North-South relations include aid and assured security. South Korean economic concerns have escalated with the increased North-South animosity of the Lee administration, culminating in the March 2010 sinking of the Cheonan in the Yellow Sea and again highlighting the security issues of the region.

China and South Korea have a shared security interest in preventing war on the Korean peninsula and avoiding a DPRK regime change, employing similar policies based on realist thinking. While North Korea behaves in an offensive realist manner as it nuclearizes in an attempt to accumulate and display power, the PRC and ROK have responded with defensive realist policies aimed at maintaining stability on the Korean peninsula with the intention of avoiding undesired conflict. This case study provides evidence that classical realism remains a fundamental aspect of IR and security theory, and has not declined since the end of the Cold War; states continue to act in their perceived self-interest with an emphasis on state security and power relations. The ongoing nuclear crisis also holds significant implications for the future of global non-proliferation and global security as rogue states and non-state actors acquire nuclear technology.

Morgan Potts is an assistant editor at Sino-NK, and a production editor at the British Association for Korean Studies.